Weterynarz kontra portfel: boom na ubezpieczenia zwierząt w Hiszpanii

(Foto: Nancy Guth)

Jest późne popołudnie w stołecznej klinice Animalia. Ximena Ruiz, lekarka z dwudziestoletnim stażem, kiwa głową nad stosem faktur. „Dziesięć lat temu złamanie miednicy u psa kosztowało 300 euro, dziś to łatwo 1 400 euro i więcej” – mówi. W tle słychać rozpaczliwe ujadanie owczarka, którego właśnie szykuje się do tomografii komputerowej. Aparat jest nowy; jego rata leasingowa przekracza miesięczny czynsz za lokal. To obraz zmian, które napędzają w Hiszpanii eksplozję prywatnych polis zdrowotnych dla zwierząt.

Od niszy do pół miliarda euro

Jeszcze w 2018 r. rynek takich ubezpieczeń oscylował wokół 180 mln euro. W 2024 r. przekroczył już 581 mln euro, a prognozy Grand View Research mówią o 1,43 mld euro do końca dekady – wzrost o 16 proc. rocznie. 

Czytaj także: Ubezpieczyciele w Hiszpanii nadal wierzą w lokalne agencje

Za dynamiczną krzywą kryją się dwa zjawiska. Po pierwsze, kosztowna medycyna weterynaryjna – od chirurgii laparoskopowej po chemioterapię – stała się dostępna niemal w każdej prowincji. Po drugie, w marcu 2023 r. parlament przyjął ustawę o dobrostanie zwierząt (Ley 7/2023). Jej najbardziej medialny zapis – obowiązkowe ubezpieczenie OC dla każdego psa – wciąż czeka na finalne rozporządzenie wykonawcze, ale sam fakt debaty dał branży marketingowe paliwo. 

Kto ubezpiecza, co refunduje?

Na półkach wirtualnych porównywarek wyróżniają się dziś trzy modele. Najprostsze polisy OC (ok. 25 – 35 euro rocznie) chronią wyłącznie przed roszczeniami osób trzecich. Polisy chirurgiczne podnoszą składkę do około 10 euro miesięcznie i zwracają koszty operacji w razie wypadku. Wreszcie pełne pakiety – tu prym wiedzie PETPLAN.es – oferują roczne limity rzędu 3 100 euro oraz zwrot 100 proc. rachunków, łącznie z lekami i rehabilitacją, co odróżnia je od większości konkurentów. 

23-letnia Júlia Martín z Tarragony opowiada, że zdecydowała się na pełne ubezpieczenie po tym, jak jej sześciomiesięczny golden retriever połknął piłkę tenisową. „Za endoskopię zapłaciliśmy 1 080 euro. Dostaliśmy zwrot po ośmiu dniach – wtedy zrozumiałam, że to nie fanaberia” – mówi.

Próżnia regulacyjna i pytania o przejrzystość

Choć rynek rośnie, hiszpański urząd ochrony konsumentów (OCU) zwraca uwagę na brak jednolitego standardu prezentacji wyłączeń. W badaniu z marca 2025 r. stwierdzono, że ponad 40 proc. polis wymaga dopłaty do leków lub ogranicza refundację do 70 proc., a informacje o karencji są ukryte w aneksach. „Transparencja nie nadąża za marketingiem” – ocenia rzeczniczka OCU, María Giménez.

Czytaj także: Ubezpieczenie zdrowotne z NFZ lub INSS – czym jest Dokument S1?

Rząd zapowiada wprowadzenie etykiety „polisa przyjazna zwierzętom”, która ma ujednolicić minimalne kryteria zwrotu kosztów. Projekt dopiero wychodzi z konsultacji publicznych, ale jego autorzy mówią wprost: brak regulacji grozi powstaniem bańki reputacyjnej, w której reklama wyprzedza realną ochronę.

Ekonomiczny barometr empatii

Hiszpania, choć wciąż daleko za Skandynawią czy Francją pod względem liczby ubezpieczonych zwierząt, wysyła interesujący sygnał. To test, czy w dobie inflacji gospodarstwa domowe są gotowe płacić za zdrowie czworonogów niemal tyle samo, co za prywatny plan dentystyczny dla dziecka.

Lekarka Ruiz wraca myślami do owczarka z początku naszej rozmowy. Operacja przebiegła pomyślnie, rachunek zamknął się w 1 750 euro. „Bez polisy właściciele pewnie kazaliby nam szukać tańszej alternatywy. Ubezpieczenie skraca drogę między diagnozą a leczeniem” – podsumowuje.

Co dalej?

Jeśli ministerialne rozporządzenie o obowiązkowym OC rzeczywiście wejdzie w życie w całym kraju, firmy ubezpieczeniowe liczą na kolejny impuls wzrostu. Zanim to nastąpi, kluczowe będzie wypracowanie bardziej przejrzystych warunków.

Czytaj także: Ubezpieczenie psa w Hiszpanii: Ile kosztuje obowiązkowa polisa OC?

Czy hiszpańscy opiekunowie zwierząt staną się wzorem dla reszty południowej Europy? A może rosnące koszty polis zahamują popyt? Jedno jest pewne: z chwilą gdy weterynaria zbliżyła się technologicznie do medycyny ludzkiej, finansowa poduszka bezpieczeństwa przestała być luksusem – stała się częścią odpowiedzialnego posiadania zwierząt.